ARTICLE

พาร์กินสันกับอัลตร้า มาราธอน

         วันนี้ขออนุญาตแชร์เรื่องราวดีๆ เกี่ยวกับโรคพาร์กินสัน ให้ฟังนะครับ เพื่อนผมชาวแคนนาดา เป็นครูสอนว่ายน้ำ อาศัยอยู่ที่ฮ่องกงครับ เขาถูกตรวจพบว่าป่วยเป็นโรคพาร์กินสัน

มาเมื่อ 4 ปีที่แล้ว หลังจากที่เขาทราบว่าป่วยเป็นโรคพาร์กินสัน ก็ไม่ต่างอะไรกับคนส่วนใหญ่ที่รู้ว่าตัวเองป่วยเป็นมะเร็งหรอกครับ แต่สิ่งหนึ่งที่เปลี่ยนชีวิตเขานั่นก็คือการออกกำลังกาย นั่นเอง หลังจากที่เริ่มฝึกออกกำลังกายอย่างจริงจังเมื่อประมาณ สิบเดือนที่แล้ว คริส ก็เริ่มออกกำลังกายอย่างจริงจังและซ้อมวิ่ง ภายใ้ต้การดูแลโดยสตีฟ เน้นการออกกำลังกายแบบแอโรบิก (อากาศนิยม) และ ฝึกความแข็งแรง รวมทั้งการเคลื่อนไหวของข้อต่อ Joint Mobility เราเลือกการฝึกแบบแอโรบิค โดยการคุม โซนอัตราการเต้นของหัวใจครับ และทดสอบระดับแลคเตททุกๆเดือน การกำหนดโปรแกรมเนื่องจากข้อจำกัดของคริส คือ ไม่สามารถจะทำการทดสอบ VO2max แบบทางอ้อม สตีฟ ได้เลือกวิธีการทดสอบด้วย Non-Exercise Test แลนำมาหาความสัมพันธ์กับการเจาะแลคเตท ด้วยวิธีการ Cooper’s test ครับ วันนี้คริส สามารถจบรายการ Cordillera Conservation Trust เป็นการแข่งขันวิ่งเทรลที่ประเทศฟิลิปินส์ อัลตร้า ระยะ 50 กิโลเมตร Incline 3279 เมตร และ Decline 3270 เมตร ด้วยระยะเวลา 11 ชั่วโมงกว่า เท่านั้น วันนี้คริสทำได้แล้ว ด้วยวิทยาศาสตร์การกีฬา ยินดีกับคริสด้วยนะครับ กับ Finisher Ultra รายการแรกของเขาภายในระยะเวลา เพียง 10 เดือน
 
      เรื่องนี้คงจะเป็นแรงบันดาลใจให้กับคนที่ป่วยเป็นพาร์กินสัน นะครับ ว่า มาออกกำลังกายกันเถอะครับ เพื่อคุณภาพของชีวิต Quality Of Life ที่ดีครับ หลังการออกกำลังกายคริสค้นพบว่าอาการสั่นของเขาลดลงนะครับ ออกกำลังกายควบคู่กับการรักษาทางการแพทย์ เป็นสิ่งที่สุดยอดสำหรับผู้ป่วยพาร์กินสัน (ไม่ทราบว่าเป็นเพราะอะไร)หรืออาจจะเป็นเพราะ Brain Turnover+ Brain Regeneration ได้ดีหรือเปล่า สิ่งหนึ่งที่ทีมงานได้สัมผัสคือความมุ่งมั่นพยายามของคนๆนึงครับ จาก 0 ครับ จากชายตัวใหญ่ น้ำหนักเกิน ป่วยเป็นโรคพาร์กินสัน วันนี้คริส ทำได้แล้วนะครับ